Violetta i
Romuald Nowak
BATERIE
2 MORSKIEGO DYWIZJONU ARTYLERII PRZECIWLOTNICZEJ
Stanowiska baterii zlokalizowano opierając się na
pracach terenowych mjr. R. Fryszowskiego
i kpt. S. Krzywobłockiego.
Autorem planów budowlano-konstrkcyjnych opracowanych w
Szefostwie Fortyfikacji Wybrzeża Morskiego w 1932 r.
był por. inż sap. Ziemomysł Dołęga Otocki (1901-?)
Budowę stanowisk rozpoczęto w 1933, a ukończono w 1935
r.
Każda bateria posiada 2 schrony amunicyjne ze
stanowiskami dział oddalonymi od siebie o 25 m i
obsypanych sztuczną wydmą.
Na środku stropu każdego stanowiska wbetonowano
okrągłą stalową podstawę działa (zachowane do
dzisiaj).
Znajduje się tam też nisza dla dwóch marynarzy
obsługujących nastawnicę zapalników i telefon. Obok
widać stanowisko amunicyjnego, odbierającego amunicję
z wyciągu amunicyjnego oraz dwie nisze zamykane
metalowymi klapami z których większa przeznaczona była
na 48 sztuk amunicji alarmowej a mniejsza prawdopodobnie
na rakiety sygnalizacyjne.
Wszystkie stanowiska chronione były dachem zasuwanym z
blachy falistej. Pod miejscem gdzie ustawiona była
armata jest schron o wymiarach 600-615×545×555 cm w
którym mieściła się komora amunicyjna zawierająca
1000 szt. amunicji.Sciany schronu wyłożone są siatką
metalową na której ułożono około 5 cm trzciny i
otynkowano. Wszystkie wejścia posiadały różnego typu
pancerne drzwi. (Ostatnie wycięto z zawiasów wiosną 89
r. i skradziono.
Jedyne dwa egzemplarze ocalone przed złodziejami po
konserwacji udostępnione będą zwiedzającym).
Stanowiska wyposażono w zakupione we Francji armaty na
podstawach morskich firmy "Schneider" kal. 75
mm/L-50 wz. 22/24 (rys.1). Armata strzelała z
prędkością 8 strzałów/ min. Zasięg przy strzale
poziomym 14.600 m., pionowym 9.000 m. Waga pocisku
5,9-6,5 kg. Każda z trzeech baterii posiadała dwa
stanowiska ogniowe. Wchodziły one w skład 2 Morskiego
Dywizjonu Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej.
We wrześniu 1939 r. dywizjonem dowodził kpt. mar.
Marian Wojcieszek,
baterią nr 21 - kpt. Ignacy Dziubiński,
nr 22 - por. Wiktor Janowski,
a baterią nr 23 por. mar.Eugeniusz Gąsiorowski.
Zadaniem baterii była obrona przeciwlotnicza Rejonu
Umocnionego Hel oraz zwalczanie okrętów, desantów
morskich jak też wspieranie ogniem piechoty u nasady
półwyspu.
W dniu 1 września w skład trzech baterii wchodziło
łącznie 312 osób (w tym oficerowie, podoficerowie i
marynarze).