Bateria Artylerii Stałej nr 27

Nieczynna Bateria wybudowana po II wojnie światowej.

27 bateria artylerii stałej
W skład obiektów fortyfikacyjnych 27 baterii artylerii stałej wchodzą:
- cztery stanowiska pochodzące z 1955 r.
ogniowe dział 100 mm z komorami amunicyjnymi - centrala artyleryjska z 1955 r.
- główny punkt kierowania ogniem z 1956 r.
- stanowisko dowodzenia zbudowane w 1939 r., zmodernizowane w 1956 r.
- dwa schrony typu garażowego z 1957 r. spełniające najprawdopodobniej funkcje:
1. schron da agregatu reflektora; 
2. schron dla reflektora i obsługi
3. schron dla agregatu zasilającego czyli tzw. agregatownia sprzed 1939 r., adaptowana w 1956 r.
Formowanie tej baterii, jednej z dwóch ostatnich, zakończono w 1957 r. Jej zasadniczym uzbrojeniem były uniwersalne 100 mm armaty morskie typu B-34U, produkcji radzieckiej. Stosowane były jako uzbrojenie okrętów i baterii nadbrzeżnych. Przeznaczeniem ich było zwalczanie kutrów torpedowych oraz wzmocnienie obrony przeciwlotniczej portu wojennego. Takie właśnie było główne przeznaczenie tej baterii nazywanej przeciw kutrowa albo sztyletowa.
Pionowy kat ostrzału tych dział wynosił od -5 do +85° a pionowy 360°. Miały większa szybkostrzelność niż pozostałe działa polskich baterii nadbrzeżnych od 12 do 15 strzałów na minutę. Maksymalny zasięg dział 22 000 m. a skuteczny 16 400 m. Zamki miały typu klinowego.
Stanowisko ogniowe 100 mm armaty jest obiektem cienkościennym, posiada część zakrytą, na 1,25 m. zagłębioną, w której znajdowało się działo. Z sąsiednimi stanowiskami łączy je cienkościenna poterna nr 2 w której są magazyny amunicji nr 2 i nr 3. Z drugiej strony stanowiska jest poterna nr 1, łącząca stanowisko ogniowe z magazynem amunicyjnym nr 1. W posadzce zagłębienia znajduje się studzienka średnicy 100 cm, głęboka 1,75 m. Do niej dochodzi studzienka kablowa. Wykonane jest odprowadzenie wód deszczowych do studzienki chłonnej. W ścianie części odkrytej są dwa okna podawcze o wymiarach 80 x 60 cm i dwoje drzwiczek o wymiarach 79 x 150 cm.
Część podziemna ma korytarz z czterema wnękami na amunicję, każda na 21 pocisków (łącznie 84 pociski) oraz dwie wnęki na cztery butle sprężonego powietrza. Magazyn amunicji jest obiektem cienkościennym, żelbetonowym. Były w nim dwa stelaże stalowe na 78 pocisków każdy (łącznie na 156 pocisków).