Mirosław Kuklik
STANOWISKA NIEMIECKIEJ BATERII 406 mm.
   Do wznoszenia obiektów ciężkiej trzydziałowej baterii o najwiekszym w tym rejonie wybrzeża Bałtyku kalibrze 406 mm, przystąpili Niemcy w latach 1939-1940, prawie natychmiast po zdobyciu Helu. Skuteczna i długotrwała obrona Półwyspu we wrześniu 1939r. Potwierdziła jego walory strategiczne. Zlokalizowanie tu przez okupanta silnych dział miało stworzyć skuteczną artyleryjską osłonę nowotworzonych baz marynarki niemieckiej w Gdańsku oraz Gdyni przemianowanej najpierw na Gdingen, a wkrótce potem na Gotenhafen. Zaplanowano, że wskład baterii wchodzić będą trzy stanowiska ogniowe dział z naziemnymi schronami ciężkiego typu, dwa magazyny amunicyjne oraz wieża obserwacyjna typu wzmocnionego ze schronem. Wszystkie obiekty miała połączyć sieć wąskotorowej kolejki oraz drogi.

Ponad helskim lasem góruje 9 kondygnacyjna wieża, której zamierzono zlokalizować stanowisko dowodzenia ogniem oraz dalmierze, dla których przygotowano obrotową kopułę. Helanie popularnie nazywali ją "mysią", nawiązując do popularnej legendy. Całkowita kubatura mierzącego blisko 30 m. obiektu wynosi 2400 m3, a powierzchnia ogólna sięga 450 m2, w tym użytkowa 290 m2. Grubość ścian zewnętrznych wieży jest zróżnicowana i sięga od 0,6 do 1m. Podobnie stropy, dzielące poszczególne kondygnacje, posiadają różną grubość, sięgającą od 04, do 0,85 m.
 

Oprócz wieży obserwacyjnej
w skład helskiej baterii "Schleswig-Holstein" wchodziły dwa naziemne magazyny amunicyjne oraz trzy stanowiska ogniowe ze schronami typu ciężkiego. Obecnie jednokondygnacyjne obiekty baterii rozdziela od wieży, zbudowana już w okresie powojennym, droga prowadząca z Jastarnii do Helu. Magazyny amunicyjne są jeszcze częściowo wykorzystywane przez Komendę Portu Wojennego. Posiadają kubaturę zewnętrzną sięgającą 2100 m3 i zajmują 310 m2 powierzchni. Można było w nich pomieścić około 120 ton amunicji. Do ich wnętrza prowadził usytuowany wzdłuż jedynego skraju korytarz komunikacyjny, przez który przeprowadzona została linia kolejki wąskotorowej. W korytarzu tym znajdowały się wejmieszczących kolejno: magazyny pocisków, ładunków ścia do trzech wąskich, oddzielonych pomieszczeń miotajpomieszczenia dla urządzeń grzewczych i wentylacyjnych. ących i zapalników. Wyodrębniono także Śod 2 do 2 m., a całość przykrywa strop o miąższości ciany zewnętrzne magazynów mają zmienną grubość sięgającej 2m.